اشتراک

کلینیک سقز

کارفرما: گروهی از پزشکان سقز

محل پروژه: سقز – کردستان – ایران

دسته بندی: اداری

وضیعت: طراحی

مساحت: 2200 متر مربع

سال طراحی: 1397

تیم:

طراح: مرتضی علی نیا مقدم – حمید بابایی

رندرینگ: بهاره شیسی

مدلینگ: سحر بیگدلی

پوست پروداکشن: بهاره شیسی – اندیشه اسکویی – احسان کازرونی

ارایه: اندیشه اسکویی

توضیح پروژه

ساختمان هایی با عملکردهای خاص و درمانی دارای محرمیت هایی در طراحی و اجرا هستند. مهمترین چالش این ساختمان ها سازمان دهی درست پلان و قرارگیری استاندارد فضاها در کنار یکدیگر است، به گونه ای که هیچ گونه مشکلی از لحاظ اندازه، مقیاس و دسترسی فضاها وجود نداشته باشد. از این رو در این پروژه ها  حل مسایل عملکردی اهمیت بیشتری نسبت به حجم و اتفاقات بیرونی بنا دارد. پروژه ها معمولا حجم های از قبل تعریف شده و نماهای مشخصی را به خود می گیرند.

چالشی که در پروژه با آن روبرو بودیم تعریف جدیدی از حجم (فرم) ساختمان های درمانی بود. پروژه ای که بتواند علاوه بر حل عملکرد های داخلی با شهر در ارتباط بوده، فرمی متفاوت نسبت به ساختمان های درمانی داشته و فضاهایی برای دیالوگ و گفت و گو ایجاد کند. بدین ترتیب مهمترین مساله پروژه بعد از حل عملکرد، ایجاد فضاهای نیمه عمومی در نظر گرفته شد که بتواند در ارتباط با فضاهای داخلی باشند و همچنین دیالوگی با شهر برقرار کنند.

برای پاسخگویی به چالش مطرح شده در پروژه از استراتژی چیدمان باکس ها بر روی هم استفاده شد. بدین ترتیب که در هر طبقه و با توجه به عملکردهای درونی آن چند باکس دیده شد. با قرارگیری و چیدمان این باکس ها بر روی یکدیگر طبقات مختلف شکل می گرفت و فضاهایی که مابین این باکس در هر طبقه خالی می ماند به عنوان فضای نیمه عمومی در نظر گرفته شد. هر کدام از این باکس ها در طبقات تعریف کننده ی عملکرد درونی آن هستند. به عنوان مثال در طبقه همکف فضای درمانگاه یک باکس مجزا و فضای داروخانه و تجهیزات پزشکی نیز به صورت باکسی مجزا دیده شد. نوع قرارگیری این باکس ها بر روی هم با توجه به ضوابط شهری و همچنین دید محیط و اطراف و ارتباطی که فضاهای عمومی در طبقات می توانند برقرار کنند، شکل گرفت. باکس ها برای ارتباط درست و عمیق تر به عنوان یک الگوی مشخص و مشابه در نظر گرفته شدند که با توجه به دید محیط و فضاهای داخلی، تناسبات و بازشوهای آن ها تغییر می کنند. بدین صورت که جدار بیرونی باکس ها از متریال و بافتی مشابه پوشیده شد و فقط در یک جهت نمای شیشه ای برای آن در نظر گرفته شد. این باکس ها معرف عملکرد درونی خود در طبقات می باشند و از طرف دیگر با محیط اطراف با جدار شیشه ای پیوسته که در آن وجود دارد ارتباط برقرار می کنند. فضای مابین باکس ها نیز ایجاد کننده فضاهای نیمه عمومی بود که در ارتباط با داخل پروژه و محیط اطراف است.

در نهایت به پروژه ای رسیدیم که علاوه بر حل مسایل عملکردی که در بخش درمانی بسیار مهم بوده، در فرم بیرونی بنا نیز تغییر کیفی ایجاد شد و پروژه خود را در دیالوگی با شهر و محیط اطراف خود قرار داد.