اشتراک

ساختمان مسکونی سالاریه

کارفرما: سالار نیکو گفتار

محل پروژه: ایران – قم

دسته بندی: مسکونی

وضیعت: در حال ساخت

مساحت: 3700 متر مربع

سال طراحی: 1395

تیم:

طراح: مرتضی علی نیا مقدم – حمید بابایی

اجرا: سالار نیکو گفتار – کاظم رضایانی

مدلینگ: محمدرضا عبداللهی

رندرینگ: محمدرضا عبداللهی

عکس: مرتضی علی نیا مقدم

ارایه: اندیشه اسکویی

توضیح پروژه

ساختمان مسکونی سالاریه ، مجتمع مسکونی با زمینی به مساحت 600 مترمربع می‌باشد که در هر طبقه حدود 90% مساحت زمین دارای مجوز ساخت بوده است.

عرض زیاد ساختمان ، تعدد واحدهای مسکونی و حجم زیاد بازشوها درجدار بیرونی از جمله مسائل مهمی بود که در این پروژه با آن مواجه بودیم. جلوگیری از اغتشاش و پراکندگی ناشی از وجود تعداد کثیری از پنجره مهمترین مسئله‌ی طراحی در نظر گرفته شد.

برای ایجاد هماهنگی نیازمند پوسته‌ای برای پیوستگی نما بودیم. از طرف دیگر با توجه به قوانین شهرداری برای ایجاد کنسول فضای مرکزی نما می‌توانست از کنسول استفاده کند و حداقل فاصله‌ی کنسول از ساختمان های جانبی دو متر بود. بدین ترتیب برای ایجاد کنسول‌هایی هماهنگ با قوانین شهرداری ، از باکس‌های مدرنی که در طبقات مختلف روی هم می‌لغزند و تراس های هر واحد را شکل می‌دهند استفاده شد. این باکس‌ها زمانیکه به سطح نما برخورد می‌کنند بر فضای داخل نیز تاثیر می‌گذارند . بدین ترتیب باعث فرورفتگی فرم مسطح نما می‌شوند . هم

چنین هرکدام از این باکس‌ها برای یک واحد نقش تراس را برعهده دارد . از طرفی برای واحد دیگر در همان طبقه بوسیله‌ی فرورفتگی هایی که از برخورد باکس‌ها با سطح نما ایجاد می‌شود فضای تراس شکل می‌گیرد. اینگونه از دید مستقیم تراس‌های هر واحد به یکدیگر نیز جلوگیری شد تا مرز و محرمیت هر واحد حفظ شود.

با شکل‌گیری باکس‌ها و تاثیر آنها بر فضای داخلی و فرم مسطح نما ، سطح نما‌ی اصلی به‌وجود آمد که دارای سه لایه شد : لایه‌ی ابتدایی که شامل باکس‌ها(کنسولها) است ، لایه‌ی میانی که همان سطح اصلی نما است و لایه‌ی درونی که از برخورد باکس‌ها به سطح نما شکل گرفت و باعث فرورفتگی فرم شد. بر روی لایه‌ی میانی (سطح اصلی نما)که دارای بازشو‌های زیادی بود ، پوسته‌ای از الوارهای چوبی شکل گرفت تا تمامی سطح نما و بازشوها یکپارچه شوند و حجم به صورت پیوسته شکل بگیرد.

از طرف دیگر با ایجاد کنسول و تعدد لایه‌ها هر واحد کیفیت‌های مختلفی از ورود نور را تجربه می‌کرد : در داخل باکس‌ها نور به صورت مستقیم وارد شده ، در قسمت نمای پوسته‌ای که با الوار چوبی پوشیده شده بود نور با عبور از چوب ها به صورت غیر مستقیم و هدایت شده به فضای داخل راه می‌یابد.

در نهایت پروژه به صورت حجمی هماهنگ و پیوسته از ترکیب باکس‌ها و سطوح پوسته‌ای چوبی شکل گرفت که دارای هویتی یکپارچه بود.