اشتراک

به رنگ سبز

کارفرما: مهران تراز

محل پروژه: ایرام – تهران

دسته بندی: داخلی/مسکونی

وضیعت: ساخته شده

مساحت: 150 متر مربع

سال طراحی: 1396

تیم:

طراح: مرتضی علی نیا مقدم – حمید بابایی

مجری: حمید بابایی – مرتضی علی نیا مقدم

ترسیم: آمیتیس کاویانی – شیما محمدنژاد

مدلینگ و رندرینگ: فاطمه درخشان

عکس: الیکا زارعی

ارایه: پریسا تقوی – اندیشه اسکویی

اخبار:

به رنگ سبز انتشار یافته در سایت خط معمار

به رنگ سبز انتشار یافته در سایت ستاوین

 

توضیح پروژه

معماری به واسطه ماهیت مفهومی و عملکردی خود رشته ایست که ما را به سمت ساختن و اضافه کردن کالبد پیش می برد . این اتفاق با توجه به پیشرفت روزافزون رسانه های معماری و نیاز به دیده شدن یک معمار ، روز به روز در حال گسترش است . ما معماران در بیشتر پروژه ها به دنبال هوا کردن فیل خود هستیم ، بدون توجه به اینکه فیلی که هوا شد آیا نیازی از کاربر را برطرف خواهد کرد یا ... .

پروژه به رنگ سبزبازسازی واحد مسکونی 150 متر مربعی است که کارفرما خواستار طراحی مجدد برای فضای آشپزخانه و پذیرایی بود . مساله ای که از ابتدا مطرح شد آسایش محیطی و آرامش بصری برای کاربر بود . تعدادی عناصر بصری در پروژه بر روی دیوارو سقف بدون هیچ گونه تعریف مشخصی شکل گرفته بود . با توجه به نیاز کاربر به آسایش محیطی مهمترین ایده ی ما برای شکل گیری پروژه ، حذف عناصر بصری مزاحم و اضافه نکردن عناصر دیگر بود .

بدین ترتیب ما به پارادایمی در معماری با عنوان نساختن رسیدیم . بسیاری از پروژه ها اگر با دقت و به دور از عطش نمایش معمارانه به آن نگاه شود نیازی به ساختن و افزودن عناصری درخود نیستند .

در این پروژه مهمترین چالش ما همین نساختن و توجه به آرامش بصری محیط بود . این اتفاق با تخریب عناصر بصری مزاحم موجود در پروژه شروع شد . سپس تنها عنصری که به فضا اضافه شد ، دکور بامبو برای تعریف فضای ناهارخوری بود . شکل گیری فضای tv.room  نیز با توجه به دیوار آجری موجود در پروژه انجام شد . سعی بر آن شد تا با کمترین دخالت ( حفظ آجر ، لب پر کردن آجر برای ایجاد بافت مناسب و سپس رنگ آمیزی آن ) این فضا تعریف شود . در طراحی فضای آشپزخانه نیز سعی بر آن شد تا کمترین عناصر بصری و المان های رنگی در آن دیده شود .

در نهایت انتخاب رنگ پروژه شکل گرفت که به آرامش بصری پروژه کمک بسیاری کرد . آشپزخانه ، دیوار آجری و همچنین دکور بامبو به رنگ سفید شکل گرفتند . دیواری که در پشت سازه بامبو بود و به سمت فضای خصوصی می رفت به رنگ سبز در آمد تا در کنار رنگ سفید دیوارها ، دکورها و سقف ، سرزندگی را به پروژه القا کند .همین ایده نیز در مورد استفاده از گیاه بامبو مورد توجه قرار گرفت . در نهایت رنگ قهوه ای که باعث جداشدن کف ازدیوارها میشد ، شکل گرفت .

این پروژه تلاشی بود برای نساختن ، تمرینی بود برای جلوگیری از عطش دیده شدن . همیشه نیاز نیست برای نمایش توانایی های یک معمار فیلی هوا شود ، همین که آسایش محیطی کاربر برآورده شود معمار موفق شده پروژه درستی را انجام دهد ، فارغ از هرنمایش و عطش معمارانه برای دیده شدن .